رویای فیلمسازی باوجود پیچیدگیها و سختیهای فراوان، همواره وسوسهای جذاب برای بسیاری از منتقدان سینما بوده است. این انگیزه باعث شده تا در چند دهه اخیر، تعدادی از منتقدان برجسته حوزه هنر هفتم، تجربه نشستن روی صندلی کارگردانی و تولید آثار سینمایی را کسب کنند؛ آثاری که بعضاً بیش از نوشتههای نقد، ماندگار و تأثیرگذار شدهاند.
به گزارش خبرنگار صدای جشنواره، این چهرهها که اغلب از ریشه نقدنویسی به فیلمسازی روی آوردهاند، توانستهاند علاوه بر نگارش و تحلیل دقیق، اثری تازه و منحصر بهفرد را خلق کنند. در این فهرست، نامهایی چون پرویز نوری، فریدون جیرانی، کیومرث پوراحمد، سیروس الوند، ابوالحسن داوودی، حمید نعمتالله، ایرج کریمی، اسماعیل میهندوست، مهدی کرمپور، اصغر نعیمی و هوشنگ گلمکانی دیده میشود.
هرکدام از این هنرمندان که سابقهای درخشان در نقد و فرهنگ سینمایی دارند، وارد دورهای از فیلمسازی شدند که برخی آثار آنها از جمله «قرمز» ساخته فریدون جیرانی، «تاتوره» و «بیبی چلچله» از کیومرث پوراحمد، و «آهو» نخستین ساخته هوشنگ گلمکانی، به عنوان نمونههای شاخص و خاطرهساز سینمای ایران شناخته شدهاند.
فیلم «آهو» که اخیراً اکران شده است، حکایت دختری را روایت میکند که درگیر انزوا و روزمرگی است و نخستین تجربه بلند سینمایی هوشنگ گلمکانی، منتقد صاحبنام سایت ماهنامه فیلم به شمار میآید. این فیلم با حضور چهرههای مطرحی همچون رضا کیانیان، علی مصفا و حامد کمیلی، توجه ویژه منتقدان و مخاطبان را به خود جلب کرده است.
این روند از نقدنویسی به فیلمسازی، نشاندهنده پیوند ناگسستنی تحلیل و تجربهورزی در سینمای ایران است، جایی که منتقدان با درک ژرف از سینما، پای به عرصه تولید گذاشته و آثاری متفاوت و گاه تأثیرگذار خلق کردهاند.