بریژیت باردو، افسانه سینمای فرانسه دهه ۵۰ و ۶۰، در ۹۱ سالگی درگذشت و جهانیان را سوگوار کرد. با فیلم «و خدا زن را آفرید» به شهرت رسید و نماد اغواگری شد، اما در ۳۹ سالگی از سینما خداحافظی کرد. زندگی پرحاشیهاش با فعالیت سیاسی راستگرا و حمایت از حیوانات همراه بود.
زندگینامه و ورود به سینما
متولد ۱۹۳۴ پاریس در خانواده ثروتمند کاتولیک، از ۱۵ سالگی روی جلد Elle رفت و با روژه وادیم ازدواج کرد. نقشهای اولیه در «دکتر در دریا» و شاهکار «و خدا زن را آفرید» او را ستاره جهانی کرد. روشنفکرانی چون سیمون دوبووار او را “آزادترین زن فرانسه” نامیدند.
آثار برجسته و هالیوود
در دهه ۶۰ فیلمهایی چون «حقیقت»، «زندگی خصوصی» با ماسترویانی، «تحقیر» گدار، «زنده باد ماریا!» و «شالاکو» با شان کانری ساخت. فشار شهرت او را به بازنشستگی در ۱۹۷۳ پس از «داستان کولینو» کشاند.
فعالیتهای سیاسی و قضایی
حمایت از حقوق حیوانات با بنیادش در ۱۹۸۶ و اعتراض به شکار فکها برجسته بود، اما مواضع راست افراطی و کتاب «فریادی در سکوت» منجر به محکومیتهای قضایی به اتهام نفرتپراکنی شد.