بهرام بیضایی، کارگردان، نمایشنامهنویس و پژوهشگر برجسته ایران، در آرامگاه اسکای لون سانفرانسیسکو به خاک سپرده شد و جامعه هنری جهان با این فقدان بزرگ وداع گفت. مراسم بدرقه او به دعوت خانواده بیضایی و دانشگاه استنفورد برگزار شد و جمعی از شاگردان، دوستان و دوستداران این هنرمند فقید حضور یافتند تا یاد او را گرامی بدارند.
در ابتدای مراسم، مژده شمسایی، همسر و بازیگر بیضایی، با اجرای مناجاتخوانی فضای معنوی ایجاد کرد. سپس عباس میلانی به نمایندگی از بخش ایرانشناسی دانشگاه استنفورد و برادر مرحوم سخنرانی کوتاهی ایراد کردند. در ادامه، شمسایی قطعهای از نمایشنامه ماندگار «سیاوشخوانی» بیضایی را قرائت نمود و مراسم با پخش موسیقی «گلبانگ کهن» اثر حسین علیزاده – یکی از قطعات مورد علاقه بیضایی – به پایان رسید.
بیضایی که عاشق دانش، درخت و زندگی بود، از سال ۱۳۸۹ در خارج از ایران زندگی میکرد و آثاری چون «گزارش ارداویراف»، «طربنامه»، «داش آکل به گفته مرجان» و «چهارراه» را روی صحنه برد. او همچنین به عنوان استاد در دانشگاه استنفورد تدریس میکرد. این اسطوره تئاتر معاصر ایران در پنجم دیماه، همزمان با سالروز تولد ۸۷ سالگیاش، در آمریکا درگذشت و حالا در سرزمینی سرسبز اما دور از وطن آرام گرفته است.