در این مراسم با پخش کلیپی از خاطرات کودکی فرهاد آئیش آغاز شد که درباره مشکلات یادگیری و دوران تحصیلش سخن گفت؛ او عنوان کرد که دوران مدرسه بزرگترین چالش و کابوس برای مادرش بود، زیرا دائما شاگرد تنبل بود و حتی از مدارس مختلف اخراج میشد اما همین شرایط باعث فعال شدن خلاقیت و روی آوردنش به هنر شد.
آئیش تصریح کرد که تئاتر بهمعنای واقعی برایش زندگی است و دلیل ماندگاریاش در هنر هم عشق و لذت از آن است، نه اهداف مادی یا شهرت. او از حمایت همسرش و کسانی مانند علی زارعی که باعث چاپ آثارش شدند، قدردانی کرد.
در ادامه، حمیدرضا نعیمی کارگردان تئاتر، هنر آئیش را چندوجهی و بیهمتا توصیف کرد و گفت که آثار او با نگاهی جهانی و دغدغههای معاصر بشری، روح تازهای به تئاتر ایران دمیده است. نیز اشاره کرد که چاپ این آثار فرصتی برای آشنایی نسل جوان با هنر اوست.
مائده طهماسبی، همسر فرهاد آئیش نیز درباره همراهیاش در مسیر هنری او سخن گفت و تأکید کرد که همچنان در این راه با هم خواهند بود.
علی نصیریان، بازیگر پیشکسوت، آئیش را دارنده «ژن خلاقیت» خواند و بر صداقت و اهمیت خلاقیت در هنر او تأکید کرد. او گفت فرهاد آئیش فقط نقش نمیزند بلکه زندگی میکند و مانند یک شاعر صحنه است که همواره کلیشهها را میشکند.
مراسم با اجرای موسیقی گروه دایان و رونمایی از کتاب «چمدان تئاتر» به پایان رسید و آئیش با خواندن قطعهای از نمایشنامه خود، قدردانی عمیق خود را از حضور جمع اعلام کرد.
این نکوداشت نه تنها بزرگداشت یک هنرمند برجسته، بلکه تجلی روح و خلاقیت در تئاتر معاصر ایران بود که به گواه حاضران، فرهاد آئیش نماینده حقیقی آن است.