احسان سبکتکین، منتقد و نویسنده، در یادداشتی به بررسی نمایش «ذرات آشوب» پرداخت؛ اثری به کارگردانی ابراهیم پشتکوهی که با روایتی دراماتیک، دلاوری و ایستادگی مردم جزیره هرمز در برابر اشغالگران پرتغالی را به تصویر میکشد.
به گزارش صدای جشنواره به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، این نمایش صحنه را به عرصهای سرشار از حافظه تاریخی، غیرت ملی و شکوه فرهنگی بدل کرده است. کارگردان در «ذرات آشوب» فراتر از بازگویی یک رویداد تاریخی، به بازآفرینی روح یک سرزمین میپردازد؛ سرزمینی که رنج، مقاومت و عشق در تار و پود آن تنیده شده است.
این اثر، روایت آزادی هرمز را از قالبی صرفاً تاریخی خارج کرده و آن را در قالب تجربهای زنده و ملموس پیش روی مخاطب قرار میدهد. فضاسازی نمایش، با بهرهگیری از عناصر بومی جنوب، حس و حال دریا، التهاب نبرد و شور زندگی را به شکلی حسی و تأثیرگذار منتقل میکند.
«ذرات آشوب» به جای اتکا به روایت خطی، جهانی نمایشی خلق میکند که تماشاگر را درگیر خود میسازد. در این میان، تلفیق دقیق عناصر صوتی، تصویری و حرکتی، ساختاری منسجم ایجاد کرده که فراتر از یک اجرای تئاتری، تجربهای جمعی و زیسته را رقم میزند. موسیقی و آواهای زنده نیز نقشی کلیدی در شکلگیری این فضا ایفا میکنند و بهعنوان بخشی از بافت اثر، به تقویت بار عاطفی آن کمک میکنند.
این نمایش همچنین با نگاهی هوشمندانه، خلیج فارس را از یک مفهوم صرفاً جغرافیایی فراتر برده و آن را به نمادی از هویت، ریشهداری و مقاومت تبدیل میکند. در این روایت، مبارزه با اشغالگر تنها یک رویداد تاریخی نیست، بلکه جلوهای از روحیه آزادگی و ایستادگی یک ملت است.
از منظر سبکتکین، «ذرات آشوب» اثری است که همزمان بر حواس مختلف مخاطب تأثیر میگذارد و تجربهای ماندگار خلق میکند. پشتکوهی در این اثر نشان میدهد چگونه میتوان گذشته را به عنصری زنده و جاری در زمان حال تبدیل کرد؛ گذشتهای که نه بهعنوان خاطرهای دور، بلکه بهعنوان نیرویی فعال در اکنون حضور دارد.
در نهایت، این نمایش تصویری از ستایش سرزمین و بازنمایی روح مردمانی است که مفهوم شرف و آزادی را در دل تاریخ خود تثبیت کردهاند؛ اثری که فراتر از روایت، به بازتاب هویت و حافظه جمعی یک ملت بدل میشود.
