سینما، یکی از تأثیرگذارترین هنرهای قرن بیستم، از رقابت مخترعان اروپایی و آمریکایی در اواخر قرن نوزدهم زاده شد و برادران لومیر با دستگاه سینماتوگراف در سال ۱۸۹۵، نخستین نمایش عمومی تصاویر متحرک را ممکن ساختند.
این اختراع چندمنظوره – که هم دوربین فیلمبرداری، هم چاپ و هم پروژکتور بود – با فیلم کوتاه ۴۶ ثانیهای «کارگران در حال خروج از کارخانه لومیر» در ۲۲ مارس ۱۸۹۵ بهصورت خصوصی و سپس در ۲۸ دسامبر همان سال بهصورت عمومی در گراند کافه پاریس رونمایی شد؛ فیلمی که تماشاگران را مجذوب کرد و نقطه عطف تولد صنعت سینما بهشمار میرود.
فیلمی که تماشاگران را به وحشت انداخت
از میان ۱۰ فیلم اولیه لومیرها، «ورود لوکوموتیو بخار به ایستگاه لسیوته» (۵۱ ثانیه، ۱۸۹۶) چنان واقعگرایانه بود که بسیاری از بینندگان با نزدیکشدن قطار خیالی از سالن گریختند – روایتی که مرز میان واقعیت و تصویر را محو کرد.
قدیمیترین فیلم جهان و رازهای پیش از لومیر
پیش از لومیرها، لویی لو پرنس در ۱۸۸۸ فیلم ۲.۱۱ ثانیهای «منظره باغ روندهی» را در لیدز انگلستان ساخت؛ قدیمیترین فیلم باقیمانده جهان که خانوادهاش را در حال قدمزدن نشان میدهد و پس از آن بهطور مرموزی ناپدید شد.
در آمریکا، توماس ادیسون در استودیوی بلک ماریا فیلمهایی چون «فاطیما میرقصد» (۱۸۹۷) و آزمایشهای ویلیام دیکسون تولید کرد، درحالیکه اتین-ژول ماره با «مگس کوچولو» (۱۸۹۰) حرکت حشره را ثبت نمود.
این تصاویر خام، از ابزار علمی به رسانهای جهانی تبدیل شدند و میراثی ماندگار برای نسلها بهجا گذاشتند.
