هنر به عنوان آیینهی تمامنمایِ بلوغ سیاسی یک ملت، در مقاطع حساس تاریخی نقشی فراتر از سرگرمی ایفا میکند.
هنر، راویِ حماسههای ماندگار؛ بازخوانی نقش هنرمندان در انعکاسِ وحدت ملی
هنر به عنوان آیینهی تمامنمایِ بلوغ سیاسی یک ملت، در مقاطع حساس تاریخی نقشی فراتر از سرگرمی ایفا میکند. تشییع باشکوه «رهبر شهید»، فراتر از یک آیین بدرقه، به مثابهی یک رویدادِ تاریخیِ تمدنساز، ظرفیتهای بیبدیلی را پیش روی اهالی فرهنگ و هنر قرار داده است تا با روایتی هوشمندانه، پیامِ اقتدار و انسجامِ ملی را فراتر از مرزها بازتاب دهند.
به گزارش صدای جشنواره، صاحبنظران و فعالان فرهنگی استان چهارمحال و بختیاری معتقدند که حضور بیسابقهی مردم در آیین تشییع، تنها یک تجدید بیعتِ ساده نبود؛ بلکه پاسخی قاطع به تمامی سناریوهای رسانهای بیگانگان برای القای شکاف میان ملت و حاکمیت بود. در این میان، جامعهی هنری رسالتی دوچندان بر دوش دارد تا این «لحظهی تاریخی» را از حافظهی کوتاهمدت به میراثی ماندگار در تاریخ هنر ایران بدل کند.
هنر در تقابل با روایتهای جعلی
«محمدرضا سمیع»، از هنرمندان تئاتر و فعالان اجتماعی، با تحلیل ابعادِ این حضور میلیونی، نقش هنر را در خنثیسازی «جنگ ترکیبی» دشمن کلیدی میداند. او معتقد است هنرمندان باید با عبور از روایتهای سطحی، عمقِ پیوندِ ناگسستنی مردم با آرمانهای نظام را به تصویر بکشند.
وی با اشاره به تلاشهای رسانههای معاند برای ایجاد تصویرِ کاذب از «خلا مدیریتی» و «شکاف اجتماعی»، اظهار داشت: «حضور حماسی مردم در این مراسم، تمام معادلاتِ رسانهای دشمن را باطل کرد. هنرمندِ متعهد امروز موظف است این واقعیت را ثبت کند که ملت ایران، علیرغم وجود برخی مطالبات و گلایهمندیهای معیشتی، در حفظِ «هویت ملی» و «امنیت کشور» ذرهای تردید به خود راه نمیدهد.»
فراتر از مرزهای داخلی؛ ضرورت جهاد تبیین هنری
این فعال فرهنگی با نقد رویکرد «خودتحقیری» که در برخی لایههای جامعه رخنه کرده است، بر لزومِ روایتگریِ درست از پیشرفتها تأکید کرد. او یادآور شد که بسیاری از موفقیتهای بزرگ ملی در حوزههای ورزشی، دفاعی و علمی، به دلیل عدمِ روایتِ هنریِ صحیح، آنگونه که باید در اذهان عمومی و بهویژه نسل جوان نهادینه نشده است.
وی در پایان با اشاره به ورود به «فصل نوینی از اقتدار ملی» پس از شهادت رهبر فقید، خاطرنشان کرد: «امروز نوبت هنرمندان است که با نگاهی عمیق و فارغ از هیجانات زودگذر، پیوندِ میان نسلها و عزمِ ملی برای خوداتکایی را در قالبهای هنری به تصویر بکشند. این تشییع، نه پایان، که آغازِ روایتِ فصلِ تازهای از ایستادگی و تغییر معادلات منطقهای است که هنر باید پیشقراولِ تبیینِ آن باشد.
