-سلام آقای کوشانی لطفاً خودتون رو معرفی کنید برامون؟ از کجا اومدید؟ چه میکنید؟ متولد کجا هستین؟ اگر به تهران آمدین چه سالی اومدین؟ از تجربه بازیتون بگید؟ کجا درس خوندین؟ پیش کدوم اساتید بودین؟ چه دوره هایی رو گذروندین؟
– سلام من امیررضا کوشانی متولد فروردین ۷۸ هستم من تهران به دنیا اومدم ولی خب اصالتم برمیگرده به خراسان رضوی شهر سبزوار و روستای صدخرو که خیلی اونجا رفت آمد دارم . باید بگم ک من تو عرصه ی بازیگری فعالیت میکنم و از مهر ماه سال ۹۶ بازیگری رو شروع کردم از دانشگاه صدا و سیما اما ب دلایلی مجبور به انصراف شدم و به دانشگاه علمی کاربردی اومدم واحد ۴۸ اما متاسفانه یا خوشبختانه نتونستم درسمو تموم کنم چون از بدو ورودم به این رشته با پیشنهادات متعددی رو به رو شدم و هم زمان که داشتم تحصیل میکردم سر پروژه های مختلفی بودم و دلم میخواد نظام آموزشی بیشنر حواسشون باشه که داشنجویانی که بیرون محیط دانشگاه کار مرتبط با رشتشون میکنن رو بیشتر حمایت کنند من متاسفانه این حمایت رو نداشتم و مجبور به انصراف دوباره از دانشگاه شدم دوره ی خاصی رو شرکت نکردم و صرفا از روز اول تو گروه های مختلف بودم و همه کاری کردم تو گروه ها تا بتونم به صورت تجربی بازیگری رو یاد بگیرم و اصلا اعتقادی ب دوره های بازیگری ندارم چون هیچ استادی نمیتونه تورو بازیگر کنه با مسائل تئوریک به نظر من دیدگاه شخصیم اینه که بازیگر باید خودش بره کشف و شهود کنه تا بتونه کار کنه و کلیت منظور من جسارت نباشه ب اساتید بازیگری حضور این دوستان مسمر ثمر هست اما تا حدودی میشه روی دوره ها و کلاس ها حساب کرد چون الان مثل گذشته نیست و صرفا دوره ها فقط برای پول دراوردن شده
۲- درباره کاری که دارید انجام میدید بهمون توضیح بدید؟
– این کاری که الان من در مرحله ی اجرا هستم یه نمایش تک پرسوناژ هستش که نویسنده ی کار فرهاد نقد علی عزیز هستش این نمایش قابلیت های زیاده اجرایی داشت و من انتخابم این بود ک این متن رو به صورت مونولوگ اجرا کنم متن یک کاراکتر اصلی به نام خلیل حلبی دارد و حدود ۱۱ نقش دیگه که تمامی نقش هارو خودم بازی میکنم و برای تک تکشون تیپ های بدنی مختلف و لحن مختلف در نظر گرفتم و مجموعا ۱۲ نقش رو تو این کار بازی میکنم
۳- اولین تجربه شما در حیطه کارگردانی چگونه بود؟
-تجربه جالبی بود برام اما اینو اضافه کنم اوایل کارم که تازه وارد این حرفه شده بودم یک یا دو کاری که به عنوان بازیگر بودم به کارگردان کمک میکردم ولی خب این بار خواستم که خودم در قامت کارگردان باشم و سخت بود هم کارگردانی هم بازیگری با این حساب ک کار مونولوگ بود و سختی های عجیب غریبی داشت از همینجا از محمد رحمانیان ثابت هم تشکر میکنم که در تولید این اثر خیلی به من کمک کرد
۴- چطوری تصمیم گرفتین ۱۲شخصیت رو خودتون باشید؟
-از اونجایی که اهل چالش و ریسک هستم برام جالب بود که بتونم کاراکتر های مختلفی رو بازی کنم و خواستم ببینم چقدر قدرت دارم برای این کار که خداروشکر تا اینجای کار که ۲۳ شب از اجراهای عمومم گذشته مخاطب های کار به شدت کارو دوست داشتن و حالشون با کار خوب بوده
۵- چه کارهایی رو روی صحنه بردید؟
آیا تجربه کار تصویر هم داشتید؟
– آفتاب پرست اولین تجربه کارگردانی من هستش اما در حیطه ی بازیگری حدود ۱۲ اجرای عموم دارم تجربه ی تصویر هم داشتم اولین تجربه تصویرم فیلم تلویزیونی دنیای آرمان بود به کارگردانی روح الله فخرو بود که زیر نظر صدا و سیمای سمنان این فیلم ساخته شد کار بعدی تصویرم با اقای سید جمال سید حاتمی عزیز بودن که سابقه ی دوتا کار تلوزیونی با ایشون رو داشتم سریال مهیار عیار ، و مینی سریال مرز اما کار تصویر برای ما بچه های تئاتر که هیچکس رو نداریم و حتی خوده ما تئاتری ها هوای هم رو نداریم خیلی سخته وارد شدن ب دنیای تصویر و سینما در واقع رفتن ب دنیای سینما لابی بازی های خودش رو داره و اصلا به جوان های مستعد تئاتر هیچ بهایی داده نمیشه در همین نمایش آفتاب پرست من هیچ گونه حمایت از سینماگر ها رو نداشتم چندین مرتبه دستیار های کارگردان و چه بسا کارگردان های مطرح رو دعوت کردم اما هیچ حمایتی نشد اگر تولیدات این چند سال اخیر رو مشاهده کنید متوجه میشید ک خیلیا به واسطه پول و پارتی دارن کار میکنن وضعیت صدا و سیما ، نمایش خانگی ، و حتی فیلم های سینمایی خیلی بد شده و اصلا کیفیت لازم رو نداره من نمیگم بیاید کار منو ببیمید منو ببرید سر کار اصلا من هیچ اما بیاید برید تو این سالن های تئاتر ببنید چقدر بازیکر مستعد هست اما …
۶-چالش هایی که در طول ساخت یک تئاتر باهاشون رو به رو هستین رو بهمون میگید؟
– مهمترین چالش الان و گذشته چه در مرحله ی پیش تولید چه در مرحله تولید نبودن پول بود عدم حمایت بود کار کردم و کار بستن و ساخت یک اثر هنری واقعا در این مملکت و در این شرایط اقتصادی خیلی کار دشواریه هیچ سازمانی هیچ ارگانی نیست حمایت کنه اصلا تئاتر براشون مهم نیست اما کشوری رو به توسعه است که حال تئاترش خوب باشه اما متاسفانه که نه حال تئاترمون خوبه نه حال خودمون مسئولین عزیز یکمم به فکر ما باشید گناه داریم و یک مشکل اساسی تر من با این پیج های به حساب تئاتریه که اگر من و امثال من نبودیم نمیدونم میخواستن چیو تبلیغ کنن و پول به جیب بزنن آخه کجای دنیا برم بگم من برای تبلیغ نمایشم هیچ رسانه ای ندارم و اگر رسانه ای در اختیارم باشه باید پول هنگفت بدم که هیج تاثیری هم نداره چرا هیچکس ب فکر من جوان تئاتری نیست که باید برای اینکه اثر بره روی صحنه ۳ تا جای دیگه کار کنم که بتونم خرج کارمو در بیارم که تهش بتونم پول سالنمو جور کنم یک ماه تمرین دوماه تمرین بعد اجرا تهش چی ؟ تهش یکی دیگه پولدار بشه اونی که پیج داره اونی که سالن داره اونی که طراحی میکنه پس بازیگر چی ؟ فقط بازیگر باید دنبال رزومه باشه واقعا خیلی برام عجیبه این اتفاقات ببخشید زیاد حرف زدم ولی امیدوارم یه روزی یه جایی یکمم به تئاتر بها بدن به جوان ها بها بدن به مایی که داریم با سختی با کلی مشکل کار میبریم روی صحنه تا فرهنگ این مملکتو ارتقا بدیم
