در روز سوم چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر، نشست خبری فیلم «نیمشب» به کارگردانی محمدحسین مهدویان به یکی از پرتنشترین و بحثبرانگیزترین لحظههای این دوره از جشنواره تبدیل شد. کارگردان این اثر با موضعگیری صریح و بیپرده در برابر انتقادهای تند برخی حاضران، نهتنها فضای جلسه را دگرگون کرد، بلکه حالوهوای کلی جشنواره را تحت تأثیر قرار داد.
مهدویان در پاسخ به پرسشی درباره «شعاری» خوانده شدن بخشهایی از فیلم، گفت: «بله؛ وقتی پای ایران وسط باشد، شعار هم میدهیم. فقط ایراندوستی و ایرانپرستی را میشود شعار داد.» او با پذیرش آگاهانه این برچسب، موضعی روشن در قبال نسبت سینما، هویت ملی و مسئولیت فرهنگی فیلمساز ترسیم کرد و شعار را از معنای تهی و تبلیغاتی جدا و به کنشی آگاهانه و مسئولانه پیوند زد.
در ادامه، کارگردان «نیمشب» با انتقاد از ترس و ایهام رایج در میان برخی اهالی سینما، تأکید کرد که «خیلی از همکاران ما ترسیدهاند و این پدیده شومی است، اما نباید این ظرفیت ملی، یعنی جشنواره فیلم فجر، را از دست بدهیم.» او جشنواره فجر را «مرز فرهنگی» کشور خواند و خود و همکارانش را «مرزبانان» این سرزمین دانست و گفت: «وقتی پای مملکتمان در میان باشد، تا پای جانمان میایستیم.»
مهدویان در بخش دیگری از سخنانش، به فاصله میان زندگی واقعی و رفتارهای نمایشی در فضای عمومی و شبکههای اجتماعی اشاره کرد و گفت: «ما همه تلاشمان را برای بازگشت به زندگی واقعی انجام میدهیم. نمیدانم چرا هر وقت میخواهیم واقعی باشیم، نمیگذارند. همه یکسری هواداران اینستاگرامی شدهایم، اما در پشت آن، تولدها و عروسیهایمان را میگیریم.» این نگاه انتقادی، سینما را به عرصهای برای بازتاب زندگی واقعی و دوری از تظاهر و نمایشمحوری تبدیل میکند.
در برنامه تلویزیونی «هفت» نیز مهدویان درباره برخی هنرمندان خارجشده و تلاشهای آنان برای تحریم جشنواره فجر سخن گفت و گفت: «برخی هنرمندان از خارج بوی کباب به دماغشان خورد؛ اما خبر نداشتند که دارند خر داغ میکنند. به اینها اطلاعات غلط رسید و رفتند و مجبور شدند بمانند. وضعیت اینها را که میبینم ناراحت میشوم.» او با تأکید بر اینکه بخشی از این رفتارها از نظرش ریشه در منافع معیشتی و فضای رسانهای خارج از کشور دارد، هشدار داد که «بخش وطنفروشی اینها جای گذشت ندارد.»
اظهارات مهدویان در جشنواره و برنامه «هفت»، تصویری از فیلمسازی میسازد که آگاهانه از محافظهکاری و سکوت فاصله گرفته و ترجیح میدهد موضع خود را شفاف، پرهزینه و قابلبحث بیان کند. این رویکرد، او را به یکی از صداهای اثرگذار و بحثبرانگیز سینمای معاصر ایران تبدیل کرده و جشنواره فیلم فجر را دوباره به عرصهای برای تقابل اندیشهها و بیان صریح موضعهای فرهنگی و ملی تبدیل میکند.
