بازیگری فقط حرکت روی پرده یا دوربین نیست؛ بازیگری میل مداوم به سختیها، روزهای بیپولی، انتظارهای بیپایان و اینهمه صبر است تا یک جمله، یک لحظه، یک نگاه بتواند جان بگیرد و جان دیگران را لمس کند. در روز بازیگر، لازم است یادی از همین سختیها و همین سرگردانیها باشد، نه فقط از جشن و تقدیرها.
سختیهای پشت صحنه
بازیگری، یکی از غیرقابل پیشبینیترین حرفههاست. ماهها تمرین، ساعتها تکرار، روزهای انتظار برای تماس، سکوت طولانی پس از آزمون حضور، و گاهی رد شدن از اولین گامها، همۀ اینها بخشی از سرنوشت یک بازیگر عادی است. بسیاری از بازیگران شهری، در آپارتمانهای کوچکی زندگی میکنند که از این اتفاق چند دقیقهای دوربین، گاهی چیز دیگری جز خاطره و خستگی نیست.
پولی که اغلب با تأخیر میرسد، قرارهایی که ناگهان فسخ میشود، و فضای رقابتیِ پرتنشِ سینما و تلویزیون، بازیگر را مکرر با تردید و شک به خود مواجه میکند. اینها همان بخشها هستند که روی پرده نمیآیند، اما دردی هستند که نقشها را عمیقتر و انسانیتر میکند.
بیپولی، اما پر عشق
در کنار همۀ این بیپولی، آنچه بازیگر را به حرکت میکشد، عشق است؛ عشق به سخن، به حرکت، به لحظهای که روستایی در آن تصویر میشود، یک فرد مظلوم گریه میکند، یا یک قهرمان ساده در یک روز عادی، همهچیز را به خطر میاندازد. در این عشق، بسیاری بازیگران با بودجهای کم، بازیهایی بزرگ میسازند؛ در پیشترزهای کوچک، در تماشاخانههای نیمهخالی، و در فیلمهای کمبودجه، اما پر فیض.
بازیگری در این شرایط، یعنی اینکه بدون اطمینان از آینده، باز هم به صحنه بازمیگردی؛ اینکه با وجود پیشنهادهای کوتاهمدت و نامناسب، به خودت و به اصول هنرت وفادار میمانی. بیپولی برای بازیگر، میتواند شرطی باشد، اما موضوعی نیست که عشق را از او بگیرد؛ اگر اینطور نبود، سینمای ماندگار و نمایشهای تاریخی امروز، اصلاً به وجود نمیآمد.
تقدیر و تشکر از همۀ بازیگران
در روز بازیگر، لازم است به همۀ آنها تعظیم کنیم: به بازیگران اول و آخر، به بازیگرانی که هنوز یکنفرهای کوچک را در سریالها ایفای نقش میکنند، به هنرمندانی که در تماشاخانههای محلی، بدون تماشای پیشبینی، با تمام وجود روی سن پا میمانند، و به همین ظاهرهای کوچک که در واقع، بزرگترین قهرماناناند.
با تشکر از همۀ بازیگرانی که با وجود بیثباتی، بیبودجه، و گاهی بیاعتنایی، باز هم بازی میکنند؛ به آنها که در شبها، بعد از یک روز خستهکننده، باز هم جملات را زمزمه میکنند تا یک نگاه را طبیعیتر کنند. سپاسگزاریم از همۀ بازیگران سینما، تلویزیون، تئاتر و نمایشهای خیابانی، از مبتدی تا مسن، که هر کدام، بخشی از نفس فرهنگ ما را زنده نگه میدارند.
تبریک روز بازیگر
روز شما را تبریک میگوییم، روز کسانی که با چهرهای خسته، باز هم لبخند میزند؛ روز کسانی که با دستی پر از خستگی، باز هم دست را به سینه میفشارند و روی صحنه میآیند. روز بازیگر، روز مقاومت، روز عشق و روز امید است.
از همۀ شما بازیگران، در همۀ شهرها و روستاها، با همۀ سبکها و سطوح، با اینکه همیشه روی پردهها حضور نیستید، اما در قلب تاریخ فرهنگ ما حضور دارید. روز بازیگر مبارک باد؛ شما کسانی هستید که با یک نگاه میتوانید جهان را عوض کنید.
با احترام هادی حسن زاده
