شب نخست از دومین دوره «خیمه هنر»، با نقالی محمدرضا معجونی و روایت «ورود کاروان حسینی به کربلا» در محوطه تئاتر شهر، رنگ و بوی دیگری به خود گرفت؛ هنرمندی که ریشههای دلدادگیاش به خاندان عصمت را نه در کارگاههای هنری، که در کودکی و بر فراز شانههای پدر، در حرم مطهر رضوی جستوجو میکند. مادرش خواب دیده بود که او را محمدرضا بنامند، نه کوروش، تا راه خدمت به اهلبیت را در پیش گیرد؛ پیشگویی که اینک با هر پردهای که بر میگشاید، رنگ حقیقت میگیرد.
معجونی در نخستین اجرای خود، بیآنکه خود را در جرگهی اساتید این عرصه بداند، با تواضعی وصفنشدنی از گشادهدستی استاد مهدی طالعینیا یاد کرد که پردههای نفیس نقالی را بیچشمداشت در اختیار همگان قرار میدهد تا این آیین کهن، زنده و در دسترس بماند. او که سالهاست در سفرهای هنریاش از حرمهای نجف و کربلا تا تونس و لبنان را درنوردیده، بر این باور است که هرجا نام علی و فرزندانش طنینانداز شود، شیفتگان بیدریغ گرد هم میآیند؛ و این میدانداری خودِ امام حسین(ع) است که دلها را به تماشای چنین محافلی میکشاند، نه هنر ناچیز او. به باور او، اگر قرار بود خودِ معجونی در کوچهپسکوچهها بایستد، شاید هیچکس حتی نگاهی به او نمیکرد، اما این نام حسینبنعلی است که به او آبرو و مجال ایستادن داده است.
این هنرمندِ نقال، برگزاری چنین آیینهایی در فضای باز را فرصتی مغتنم برای دمیدن روح همدلی و افزایش تابآوری جامعه در روزگار کنونی میداند و معتقد است که نفس گردهمآمدن مردم زیر آسمان شب، خود بهتنهایی حکایتی دیگر از همبستگی میآفریند.
گفتنی است این محفل عاشورایی که همزمان با دهه دوم محرم و سوگ وداع با رهبر شهید انقلاب برپا شده، به همت معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با مشارکت بنیاد فرهنگی هنری امام رضا(ع)، حوزه هنری، شهرداری منطقه ۱۱، سازمان زیباسازی و بنیاد رودکی تا شانزدهم تیرماه میزبان مشتاقان خواهد بود. علاقهمندان از ساعت ۱۸:۳۰ هر شب در مجموعه تئاتر شهر تهران، فرصت تماشای تلفیقی از نواها، تعزیه، نگارگری و روایتهای نقالی را دارند که هرکدام گوشهای از حماسهی جاویدان کربلا را به تصویر میکشند.
