جشنواره کن، مرکز صنعت سینما، در سال ۲۰۲۴ به نقطه عطفی رسید، با بخش کاملاً جدید مسابقه فراگیر و هیئت داوران آن به ریاست کارگردان و فیلمنامهنویس ماری آماچوکلی ( آماگولوریا )، یک پیشرفت جسورانه که به دنبال ارتقای جایگاه فیلم نسبت به گذشته است. در اولین دوره این جشنواره که راه را برای اشکال روایی جدید و نوآورانه هموار کرد، هشت فیلم در بخش رقابتی و هشت اثر خارج از مسابقه از فیلمسازانی از جمله کیت بلانشت بازیگر به نمایش درآمد . بخش مسابقه فراگیر از ۱۵ تا ۲۴ مه در سینما و پردیس ژرژ ملییس دانشگاه کوت دازور برگزار شد و موفق شده است انقلابی در نحوه دیدن و تجربه فیلم امروز ما ایجاد کند.
فراتر از دوبعدی
گذار به سمت تجربه فراگیر روی پرده سینما، پیشرفت بزرگی در هنر و صنعت داستانسرایی است. فیلم آوانگارد «کارنه ای آرنا» (واقعاً حاضر، از نظر فیزیکی نامرئی) اثر آلخاندرو گونزالس ایناریتو که در سال ۲۰۱۷ اکران شد، یک چیدمان واقعیت مجازی پیشگام بود که مخاطبان را دعوت میکرد تا زندگی را به عنوان مهاجران مکزیکی و آمریکای مرکزی در سفر تکاندهندهشان در مرز آمریکا تجربه کنند. ایناریتو از فناوری واقعیت مجازی برای به تصویر کشیدن شرایط انسانی، در یک غوطهوری تمامعیار، استفاده کرد، جایی که مخاطبان میتوانستند «در کفش، پوست و قلب مهاجران قدم بگذارند» (آلخاندرو گونزالس ایناریتو).
«مسابقهی غوطهوری، ادامهی ارزشهای بنیادین جشنوارهی کن است: کاوش در روشهای جدید داستانسرایی و بهرهگیری از ابزارهای جدید برای انجام این کار.»
– الی لواسور، مدیر پروژه مسابقه همهجانبه
یک تجربه فعال
در این اشکال جدید بیان هنری، بیننده برای اولین بار به یک شرکتکننده فعال تبدیل میشود. امسال، جشنواره تصمیم گرفت نوآوری و نقش آن را به عنوان یک پیشگام بپذیرد و کل رقابت را به فیلم غوطهور اختصاص دهد.
آثاری که در جشنواره کن به نمایش درآمدند، از فناوریهای پیشرفتهای مانند واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) بهره بردند تا تجربیاتی خلق کنند که از مرزهای فیلم سنتی فراتر میروند. در فیلم « رنگی »، چیدمان غوطهور واقعیت افزوده استفان فوئنکینوس و پیر آلن ژیرو که از مقالهای از تانیا دو مونتنی الهام گرفته شده است، بینندگان را در آمریکای دوران تبعیض نژادی غرق میکند. به طور مشابه، «ایوالور» با هدایت نفس و صدای کیت بلانشت، سفری را در بدن انسان ارائه میدهد.
این آثار با فاصله گرفتن از آنچه ایناریتو «دیکتاتوری قاب» مینامد، بینندگان را با یک تجربه کاملاً غوطهورکننده روبرو کردند و آنها را به واکنش به محیط روایی واداشته و در این فرآیند، شکل جدیدی از داستانسرایی را خلق کردند که در آن مرزهای بین هنرمند و مخاطب محو شده و ارتباطی عمیقتر و شخصیتر با فیلم ایجاد میشود.
نمایشگاهی همهجانبه
این آثار فراگیر در فضایی به مساحت ۱۳۰۰ متر مربع در سینما، مجتمع سینمایی کن لا بوکا و در پردیس ژرژ ملیس که در صنایع فیلم، عکاسی و داستانسرایی تخصص دارد، به نمایش گذاشته شدند. این فضا به شرکتکنندگان در جشنواره و شرکتکنندگان معتبر بازار فیلم اجازه میداد تا در طول جشنواره از آثار دیدن کنند.
آثار به نمایش گذاشته شده برای همه شرکتکنندگان معتبر قابل دسترسی بود و این امر آنها را در معرض دید مخاطبان گستردهای قرار داد و در این فرآیند به گسترش آگاهی و قدردانی از این شکل هنری جدید کمک کرد.
عصری جدید برای سینما
جشنواره کن با اختصاص دادن فضایی به این آثار فراگیر، بستری را برای خلاقان پیشگامی که مشغول آزمایش داستانسرایی فراگیر هستند، فراهم میکند و نقش خود را به عنوان قهرمان نوآوریهای پیشرفته در فیلم تثبیت میکند. این بُعد روایی جدید نویدبخش دگرگونی شیوه به اشتراک گذاشتن و تجربه داستانها است و امکانات بیپایانی را برای هنرمندان و غوطهوری عمیقاً غنی را برای مخاطبان فراهم میکند.
با نزدیک شدن به پایان جشنواره کن ۲۰۲۴ ، به نظر میرسد برندگان بخش مسابقه غوطهوری (Immersive Competition) از طریق تغییرات عمیقی که برای نسلهای آینده در پیش است، رابطه ما با فیلم را تغییر شکل خواهند داد.
روز پنجشنبه ۲۳ مه، اولین دوره از مسابقه غوطهوری با اهدای جایزه بهترین اثر غوطهوری توسط هیئت داوران به تانیا دو مونتنی، استفان فوئنکینوس و فیلم نوآر (رنگی) اثر پیر آلن ژیرو به پایان رسید .
