روند مهاجرت مجریان با سابقه و شناختهشده رسانه ملی به یوتیوب، پدیدهای است که امروز در فضای رسانهای ایران بسیار پررنگ شده است. برنامههایی با محتوای متنوع که نیمهشب ساخته میشوند و صبح روز بعد بازدیدهای میلیونی جذب میکنند، در حالی که نظارتی بر آنها وجود ندارد. این برنامهها نه تنها مخاطبان گستردهای دارند بلکه درآمدهای میلیاردی دلاری تولید میکنند. این وضعیت پرسشهایی درباره عدم نظارت کافی در پلتفرمهای خارجی مانند یوتیوب و نابرابری آنها در برابر رسانههای رسمی ایجاد میکند.
از سوی دیگر، یوتیوب امکان درآمدزایی آزاد و تعامل مستقیم با مخاطب را فراهم کرده که باعث شده مجریان کنار گذاشتهشده یا نادیده گرفتهشده در سازمانهای رسمی، جذب این فضا شوند. برنامههایی مانند «رک»، «پامپ» و «نصفشب» نمونههایی از این تغییر مسیر رسانهای هستند که حتی با بودجههای نسبتاً بالا، رقبای خود در رسانه ملی و شبکههای ماهوارهای را به چالش کشیدهاند.
همزمان، نبود سازوکار نظارتی منسجم، گسترش محتوای جنجالی و زرد، و نبود شفافیت مالی از چالشهای جدی این اکوسیستم تازه شکل گرفته است. ماجرایی که نیازمند سیاستگذاریهای هوشمند، نظارت حرفهای و ارتقای سواد رسانهای برای حفظ تعادل میان آزادی بیان و مسئولیتپذیری اجتماعی است. وضعیتی که مشخص میکند دیگر نمیتوان یوتیوب را نادیده گرفت یا با روشهای سنتی آن را کنترل کرد؛ بلکه باید به دنبال راهکارهای نوین مدیریت فضای رسانهای آنلاین بود.
