گزارش جامع نمایشگاه چیدمان «شبهرونمایی از مجموعهآثار» یا «کتابکُشی» علی صادقی

نمایشگاه چیدمان مفهومی علی صادقی با عنوان دوگانه «شبهرونمایی از مجموعهآثار» یا «کتابکُشی»، ساعت ۱۵ روز ۲۶ آذر در فضایی محدود (داخل مدرسه) افتتاح شد. حدود ۵۰ بازدیدکننده در ۲۰-۳۰ دقیقه جمع شدن—رویدادی فشرده که تعاملاتش بحثبرانگیز بود. کیوآرکد حاوی استیتمنت (بیانیه) نمایشگاه کلید ورود به مفهوم بود؛ اسکنش رو از دست ندین!
پسزمینه صوتی: پخش مداوم «Palimpsestes» از فرانک موسه، لایههای پنهان و بازنویسی رو تداعی میکرد.
فضای نمایشگاه: فقط از در اضطراری (پشت ساختمان) ورود/خروج—راهروی باریک ۱متری به سالن میرسید. چیدمان ۲ ساعت قبل آماده شد (بهخاطر محدودیتها، تعلل سرایدار و اولویت در اضطراری).
بخشهای ۸گانه چیدمان (توضیح تصویری)
| بخش | عنوان | توصیف کلیدی |
|---|---|---|
| ۱ | سطل آشغال: قهرمان مبارزه با برندها یا خابگاه | سطل برای ریختن تکهکتابها (استفاده کم). |
| ۲ | سطل برنج برای پارههای کتاب: بروز تنفر یا در-بین-ماندگی | سطل پارهکردن کتابها (اشتباهاً ۲ تکه کامل ریختن). |
| ۳ | ترمووال تابدارشده در ۱۴ ماه | ترمووال تابدار + طناب سفید نیمدایرهدار (از بالا چپ به راست، با مقوای کرمی بالا/پایین). |
| ۴ | صندلی آشپزخانه برای مطالعه بیشتر یا | میز کهنه قهوهای + صندلی تمیز + بشقاب/کتاب/قاشقچنگال/چاقو + رادیاتور؛ طناب به قاشق گرهخورده. |
| ۵ | کثیف کردن تمیزی | (جزئیات کمتر گزارششده؛ تمرکز بر تضاد). |
| ۶ | تمرین میخزنی با میخ ۵-۱۲ | میز فلزی (شبیه سلاخی) + ابزار (چکش/قیچی/ساطور/رنگ) + کتابهای میخکوبشده. |
| ۷ | بینام | ۲ صندلی روبروی هم + مقوای قهوهای + ۷۵ تکهکتاب ارهبریده (۲۳ تا برداشته شد). |
| ۸ | عینکهای اوریگامی | ۳۱ عینک کاغذی رنگی از لامپها/لوستر (۱۶ تا باقی موند). |
جریان چیدمان: از سطلها شروع، به ترمووال/طناب/صندلی/میز میخزنی/بینام ختم—روایتی از کتابکشی، تعارض برند/تمیزی، و تمرین خشونت.
تعاملات بازدیدکنندگان
- کتابها: از ۷۵ تکه، ۲۳ تا هدیه بردن؛ ۲ تکه کامل در سطل برنج.
- عینکها: ۱۵ تا برداشتن.
- ابزارها: جمع از میخزنی به سطل آشغال.
- دلایل تعامل کم: آشنایی حضار با صادقی + حرمت کتاب.
جلسه نقد: تفسیرها متنوع—از “فرزندکشی کتاب” تا سرگرمی. برخی نصف آثار رو ندیدن!
چالشها: یکروزه بهخاطر محدودیت مکانی/زمانی. پوستر و QRها راهنما بودن.

این چیدمان مفهومی، نقدی تیز بر کتاب، مصرف، و خلق/ویرانی بود—رویدادی فشرده اما ماندگار.



